Ooit het gevoel gehad dat je er tot over je oren inzat? No point of return, and you can’t swim. Had dat gevoel in september, op mijn eerste werkdag. Boy ow boy wat leek dat gebouw groot…

Maar alles went! En in mijn geval ging dat sneller dan gedacht. Al snel was dat grote gebouw een vertrouwde omgeving. Een beetje thuiskomen. (Toegegeven, we overdrijven nu een beetje…) Als je dan toch een tijd op dezelfde plaats moet blijven (hout vasthouden!), kan je het daar maar beter op je gemak maken! En dat heb ik dan ook gedaan…

Mijn overgang van student naar (hard!) werkende mens is soepel verlopen. Eigenlijk was er van overgangsproblemen geen sprake. Mede door het feit dat ik van in het begin omringd was door de juiste mensen, die voorkwamen dat ik zomaar voor de leeuwen gegooid werd. Want toegegeven, dat is een sterk punt hier. Mensen willen investeren in jou. Bij problemen zal de deur altijd openstaan, en kan je altijd om raad komen vragen.  Op de 5 maanden dat ik hier gewerkt heb, heb ik enorm veel geleerd. Niet enkel op het praktische vak, maar ook op het menselijke.

En uiteindelijk… Dat is wat belangrijk is. Dat je niet met tegenzin gaat werken, of enkel voor het geld. Dat je met plezier (Alhoewel… Toegegeven… Ochtendhumeur…) gaat werken. En dat is bij mij het geval. Ik schrijf zelfs vrijwillig een blog! 

Dus voor de toekomstige starters… Zorg ervoor dat je een werk vindt waar je je goed voelt, ongeacht waar dat is. Het maakt je leven onmiddelijk veel interessanter!