Ook dit jaar hebben we verschillende studenten over de vloer gekregen. Een bijzonder nummer in dat rijtje van studenten was Yoko, die gedurende het jaar elke vrijdag ons team kwam versterken. Blijkbaar is dat haar zo goed bevallen, dat ze besloot om deze ervaring verder te zetten tijdens de vakantie, door een door PwC georganiseerd internship te gaan doen bij de OECD in Parijs.

Hieronder volgen haar eerste ervaringen. Wanneer ze in september bij ons start (ditmaal niet meer als student, maar als volwaardig PwC-lid), zal ze ons in ieder geval met de nodige kennis van zaken kunnen helpen! Met enige trots laat ik de dame in kwestie aan het woord:

De ervaringen van een pre-junior bij de OESO te Parijs

Of wat PwC allemaal mogelijk kan maken.

Tijdens mijn laatste schooljaar aan de UA, alwaar ik de regels van het fiscaal recht onder de loep nam, hadden mijn gedachten al eens de neiging af te dwalen naar de vakantie. Deze twee maanden zouden mijn laatste vrije dagen zijn vooraleer ik in ‘de echte wereld’ zou worden geworpen. Ik wou graag iets doen met deze tijd, anders dan hem te laten wegtikken in mijn zetel.

Aangezien ik in die periode één dag per week op de corporate tax afdeling van PwC Antwerpen werkte, had ik al uitgebreid de mogelijkheid om vertrouwd te geraken met de wereld van internationale tax planning (‘ITS’) en transfer pricing (‘TP’). Het internationale aspect van mijn (toekomstige) job wakkerde mijn interesse aan om de mogelijkheden te verkennen dit te combineren met een buitenlandse ervaring. Gelet op de nauwe samenwerking van PwC met de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling), kaartte Isabel Verlinden, partner bij PwC, het idee aan om een stage daar te doen. Om redenen die geen verdere verduidelijking behoeven, stemde ik in met haar voorstel en waagde mijn kansen via een applicatie. Het feit dat de stage in Parijs is, het hoofdkwartier van de OESO, was uiteraard handig meegenomen…

Ondersteund door Isabel’s prominente internationale reputatie, kreeg ik dus niet veel later een aanbod om de zomermaanden in Parijs door te brengen, alwaar ik nu vertoef, in een appartement vlakbij de Champs-Elysées, en mijn ongelooflijke ervaringen te delen met jullie.

De dagelijkse activiteiten waarmee ik mezelf nuttig maak bij de OESO zijn van velerlei aard en gaan van bijstand bij de herziening van de Transfer Pricing Guidelines, tot hulp bij de organisatie van een zeer belangrijke conferentie in september (“Transfer Pricing and Treaties in a Changing World”, zie www.oecd.org), opzoekwerk, meetings van de CFA (Committee on Fiscal Affairs) bijwonen of cocktail party’s waarop vooraanstaande internationale talenten aanwezig zijn.

Naast het werk zijn het voornamelijk de mensen die de OESO zo’n interessante plek maken. Net als mezelf gaat het om mensen die bij hun aankomst in Parijs niets of niemand kenden, wat maakt dat ze een zeer open geest hebben. Mijn argwaan tegenover hen als ontoegankelijk vanwege hun “status” en intelligentie smolt vanaf dag één echter als sneeuw voor de zon, toen bleek dat ook zij gewone, sympathieke en grappige mensen zijn.

Dit alles maakt het heel gemakkelijk voor mij om elke seconde te genieten van deze ervaring, die mogelijk werd dankzij PwC!

Met vriendelijke groet,
Yoko

Uiteraard leer je niet enkel bij met die externe trainingsessies. Ook bij het uitoefenen van je dageijkse bezigheid, je werk, leer je enorm bij. ‘On-the-job training’ noemen ze dat dan. En dan helpt het uiteraard dat je kan samenwerken met mensen die jaren ervaring hebben opgeslagen in hun geheugenbanken. Mensen die alle ‘in-and-outs’ kennen. Mensen zoals… Ine Lejeune.

Deze zeer geachte BTW-collega van ons is namelijk genomineerd voor wel een erg bijzondere prijs: ‘Taxman (M/F!) of the year’. Tussen de overige (alsook eminente) genomineerden (Vincent Van Quickenborne, Didier Reynders, Phillippe Monfils en Jacques Gombeer) kan zij echt wel haar vrouwtje staan! Als partner en Global Indirect Taxes Network Leader is zij wereldwijd verantwoordelijk voor het Indirect Taxes (btw, douane, accijnzen en andere indirecte belastingen) Netwerk van PricewaterhouseCoopers. Daarnaast is zij ook een drijvende kracht achter hervormingen in de Belgische BTW-wetgeving (bijvoorbeeld de introductie van de BTW-eenheid).

Zoals je dus merkt… van zulke mensen kan je enorm bijleren. Moet je bijleren!

Voor meer informatie over ‘Taxman of the year’, of wil je je stem uitbrengen op Ine Lejeune, surf dan naar:http://www.taxman.be/

Tot later!

De mentor is meestal iemand van je directe collega’s, meestal met een jaartje of meer ervaring. Deze ‘M/V met talent’ zal je bijstaan in de praktischere zaken, zoals hoe vraag ik vakantie aan, of bij wie moet ik zijn in geval van problemen. Hoe maak ik een POQC (Paper Out, Quality Check – zul je snel genoeg leren kennen als je hier komt werken) aan, en wie lost mijn computerproblemen op.
De coach is iemand met meer ervaring (PDM – Partner, Director of Manager). Hij/zij coacht je werkelijk. Je zal af en toe, meestal maandelijks, hier een ‘evaluatiegesprekje’ mee hebben. Daar kan je dan alle problemen kwijt, en zoek je samen naar oplossingen. Of, indien je iets goed doet, zal hij je dat ook laten weten. Ook zal deze je begeleiden in je werk en verdere loopbaan. Een lange termijn relatie dus!

En daar blijft het niet bij. De eerste jaren van je carrière breng je door in een ‘office space’. Een plek waar je met meerdere collega’s zit om te werken. Dit is niet enkel voor de gezelligheid (en dat is het echt wel!), maar hoofdzakelijk om van elkaar te leren (zowel positieve ervaringen als elkanders fouten – die overigens iedereen wel eens maakt).

Je krijgt dus genoeg mogelijkheden om de nodige kennis te vergaren. Wat je ermee doet is natuurlijk je eigen verantwoordelijkheid…

Blog you later!

Toen ik in september bij PwC startte, kreeg ik de sleutels overhandigd van een nieuwe, shiny leuke wagen. In mijn geval een Mini Cooper Diesel (een zwarte!). Het was kiezen tussen deze Cooper, een Ford Focus, Fiat 500 of een BMW 1 (waarvoor je wel een maandelijkse opleg voor moet betalen).
Uiteraard krijg je die wagen niet zomaar. Je hebt deze nodig voor de uitoefening van je job, zoals voor naar je werk te gaan, klanten te bezoeken, andere PwC kantoren te bezoeken, … Maar dat neemt uiteraard niet weg dat je er evengoed ook in je vrije tijd of op vakantie mee mag rijden. Een leuke meevaller (geloof me, ik heb lang genoeg een wagen zelf moeten betalen!).

Daarnaast heb je ook een stukje gemoedsrust. Neem nu vorige week, wanneeer een een onoplettende (dit was duidelijk aangezien ik aangereden werd in, U leest het goed, een carwash) chauffeur besloot om zich, uiterst onhandig, te parkeren tegen mijn achterbumper. Gevolg: blikschade en het invullen van verzekeringspapieren.
Als je in bovenstaand geval een leasingwagen hebt, volstaat het meestal om een telefoontje te doen naar je maatschappij om al je zorgen weg te nemen. Ze komen je wagen oppikken, herstellen hem en… Komen hem ook terugbrengen. Perfecte service. In mijn geval erg handig, aangezien ik moest werken, examens had, … Bedankt dus!

En nu, nu ik er de eerste examens heb opzitten, blijkt dat allemaal heel goed mee te vallen. Ook omdat PwC er heel wat aandacht aan besteedt om zijn junior consultants zoveel mogelijk mogelijkheden te geven om succesvol deze avondopleiding te volgen. Zo kan je, als je les hebt, meestal wel een beetje vroeger doorgaan, zodat je een maximaal aantal lessen kan volgen. Daarnaast krijg je ook extra vakantiedagen (nu ja… Vakantiedagen zijn het uiteraard niet. Je moet wel studeren he… Studiedagen dus!) om je te kunnen voorbereiden op de examens. Bovendien: heb je vragen, kan je uiteraard wel ergens bij de PwC-specialist terzake terecht!

Ook belangrijk hierbij is het contact met je collega’s studiegenoten. Je kan notities uitwisselen, lessen bespreken, … (hierbij ook te vermelden is dat je best notities van de dagstudenten te pakken krijgt. Eeuwige dankbaarheid aan diegene die ze aan mij heeft doorgespeeld, ik heb ze zeer goed kunnen gebruiken!!!)

Uiteraard vraagt het van jezelf ook een inspanning. Want uiteindelijk ben jij diegene die het examen moet afleggen. Maar, zoals uit bovenstaande mag blijken, en de resultaten die ik deze zittijd heb behaald, is het zeker niet onmogelijk. Laat je dus zeker niet afschrikken door een studie te volgen in avondonderwijs. Het is zeker doenbaar, mits de nodige inspanningen!

Karl

Deze twee dagen stonden in het teken van kennismaking met de andere nieuw beginnende auditors, onder het mom van een opfrissingscursus boekhouden. In groepen werden de basisbeginselen van accounting herhaald, afgewisseld met presentaties over PwC’s Code of Conduct (ethische principes) en manier van werken. ‘s Avonds dineerden we aan de brouwerij van de ‘Brugse Zot’, een blond bier, waar menig new joiner zich dan ook mee wilde meten. Dit werd dan ook pijnlijk duidelijk tijdens enkele presentaties de dag erna, waarbij een goed aantal ‘collega’s’ zich knikkebollend recht probeerden te houden. Overigens was de rondleiding in de brouwerij een echte aanrader, te denken aan de fluxe en komische manier waarmee de gids ons rondleidde. Als slot eindigde de tweedaagse met de gewoontelijke exodus van mini’s en fords, met files tot gevolg.  

De tweede week vond plaats in het minder exotische Neder-Over-Heembeek. Hier begon de opleiding pas echt. De nadruk lag op de PwC Audit Methodologie, wat simpelweg onze manier van werken is: procedures, regels, principes. Ook leerden we de software die PwC gebruikt, kennen. De lessen werden gegeven door collega’s die al enkele jaren voor PwC werken, waardoor het zeer gemakkelijk was om vragen te stellen of om eens een praatje te slaan. Elke middag werden we ook van een uitgebreide lunch voorzien, opnieuw een mogelijkheid om je nieuwe collega’s beter te leren kennen. Iedereen keek echter uit naar de derde week, waarbij een week ‘Camargue’ op het programma stond, en wat ook de ‘pièce de résistance’ moest worden van onze opleiding. We hadden immers op voorhand al gehoord dat dit een dik feest ging worden.

Die maandag werden we verwacht in Brussel Zuid, waar de TGV ons naar het zuiden van Frankrijk ging brengen. In Avignon liep het echter al bijna fout. We moesten met een vijftigtal mensen tegelijk uitstappen, terwijl de trein maar een halte voorzien had van goed vijf minuten. Het signaal van sluitende deuren weerklonk dan ook lang voordat een viertal mensen, waaronder ikzelf natuurlijk, van de wagon waren. Om niet 200km verder in Nice terecht te komen, blokkeerden we de deur zodat een vertrek van de trein onmogelijk gemaakt werd. Uiteraard werd dit ons niet in dank afgenomen door de treinbegeleider, maar eind goed al goed, we bleven in Avignon. De trip richting ons verblijf kon er dan nog wel bij.

Het vakantieoord was een groot bungalowpark, waarbij PwC voor ons een aantal huisjes voorzien had. Per twee, jongens en meisjes vooralsnog apart, betrokken we onze hacienda. Opnieuw werden we ingedeeld in groepen, of klasjes zo u wil, om de opleiding voort te zetten. In deze derde week werd er enerzijds meer gefocust op praktijkgerichte oefeningen, maar anderzijds vormde kennismaking nog steeds het hoofddoel van deze reis. Die focus werd elke avond kracht bijgezet door verschillende traktaties in de Nostradamus, de plaatselijke bar, anex discotheek. Opnieuw lieten velen van ons zich niet onbetuigd, waardoor de volgende morgen vaak een strijd was tegen de wekker. Vaak was er ook een strijd tegen een te verregaande vorm van vakantiegevoel, tenslotte waren we hier voor het werk en werden we er voor betaald. Maar die laatste strijd verloren we allemaal wel een beetje, en velen ook de eerste.

Maar alles went! En in mijn geval ging dat sneller dan gedacht. Al snel was dat grote gebouw een vertrouwde omgeving. Een beetje thuiskomen. (Toegegeven, we overdrijven nu een beetje…) Als je dan toch een tijd op dezelfde plaats moet blijven (hout vasthouden!), kan je het daar maar beter op je gemak maken! En dat heb ik dan ook gedaan…

Mijn overgang van student naar (hard!) werkende mens is soepel verlopen. Eigenlijk was er van overgangsproblemen geen sprake. Mede door het feit dat ik van in het begin omringd was door de juiste mensen, die voorkwamen dat ik zomaar voor de leeuwen gegooid werd. Want toegegeven, dat is een sterk punt hier. Mensen willen investeren in jou. Bij problemen zal de deur altijd openstaan, en kan je altijd om raad komen vragen.  Op de 5 maanden dat ik hier gewerkt heb, heb ik enorm veel geleerd. Niet enkel op het praktische vak, maar ook op het menselijke.

En uiteindelijk… Dat is wat belangrijk is. Dat je niet met tegenzin gaat werken, of enkel voor het geld. Dat je met plezier (Alhoewel… Toegegeven… Ochtendhumeur…) gaat werken. En dat is bij mij het geval. Ik schrijf zelfs vrijwillig een blog! 

Dus voor de toekomstige starters… Zorg ervoor dat je een werk vindt waar je je goed voelt, ongeacht waar dat is. Het maakt je leven onmiddelijk veel interessanter!

Het is al een jaar geleden dat ik mijn contract tekende bij PwC! Ik moest er net aan denken, omdat het voor de studenten nu (blok)vakantie is. En vooral omdat ik besef hoe blij ik ben dat ik van die examens af ben!!

Misschien heb ook jij ondertussen je contract getekend? Of misschien bedenk je nu pas, dat je bij PwC wilt solliciteren? Of misschien…is het je allemaal nog niet zo duidelijk?!
Hou zeker deze blog in het oog, je leest er binnenkort vanalles over mijn sollicitatie, mijn eerste werkervaring als consultant, mijn dagelijkse bezigheden…