Ook dit jaar hebben we verschillende studenten over de vloer gekregen. Een bijzonder nummer in dat rijtje van studenten was Yoko, die gedurende het jaar elke vrijdag ons team kwam versterken. Blijkbaar is dat haar zo goed bevallen, dat ze besloot om deze ervaring verder te zetten tijdens de vakantie, door een door PwC georganiseerd internship te gaan doen bij de OECD in Parijs.

Hieronder volgen haar eerste ervaringen. Wanneer ze in september bij ons start (ditmaal niet meer als student, maar als volwaardig PwC-lid), zal ze ons in ieder geval met de nodige kennis van zaken kunnen helpen! Met enige trots laat ik de dame in kwestie aan het woord:

De ervaringen van een pre-junior bij de OESO te Parijs

Of wat PwC allemaal mogelijk kan maken.

Tijdens mijn laatste schooljaar aan de UA, alwaar ik de regels van het fiscaal recht onder de loep nam, hadden mijn gedachten al eens de neiging af te dwalen naar de vakantie. Deze twee maanden zouden mijn laatste vrije dagen zijn vooraleer ik in ‘de echte wereld’ zou worden geworpen. Ik wou graag iets doen met deze tijd, anders dan hem te laten wegtikken in mijn zetel.

Aangezien ik in die periode één dag per week op de corporate tax afdeling van PwC Antwerpen werkte, had ik al uitgebreid de mogelijkheid om vertrouwd te geraken met de wereld van internationale tax planning (‘ITS’) en transfer pricing (‘TP’). Het internationale aspect van mijn (toekomstige) job wakkerde mijn interesse aan om de mogelijkheden te verkennen dit te combineren met een buitenlandse ervaring. Gelet op de nauwe samenwerking van PwC met de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling), kaartte Isabel Verlinden, partner bij PwC, het idee aan om een stage daar te doen. Om redenen die geen verdere verduidelijking behoeven, stemde ik in met haar voorstel en waagde mijn kansen via een applicatie. Het feit dat de stage in Parijs is, het hoofdkwartier van de OESO, was uiteraard handig meegenomen…

Ondersteund door Isabel’s prominente internationale reputatie, kreeg ik dus niet veel later een aanbod om de zomermaanden in Parijs door te brengen, alwaar ik nu vertoef, in een appartement vlakbij de Champs-Elysées, en mijn ongelooflijke ervaringen te delen met jullie.

De dagelijkse activiteiten waarmee ik mezelf nuttig maak bij de OESO zijn van velerlei aard en gaan van bijstand bij de herziening van de Transfer Pricing Guidelines, tot hulp bij de organisatie van een zeer belangrijke conferentie in september (“Transfer Pricing and Treaties in a Changing World”, zie www.oecd.org), opzoekwerk, meetings van de CFA (Committee on Fiscal Affairs) bijwonen of cocktail party’s waarop vooraanstaande internationale talenten aanwezig zijn.

Naast het werk zijn het voornamelijk de mensen die de OESO zo’n interessante plek maken. Net als mezelf gaat het om mensen die bij hun aankomst in Parijs niets of niemand kenden, wat maakt dat ze een zeer open geest hebben. Mijn argwaan tegenover hen als ontoegankelijk vanwege hun “status” en intelligentie smolt vanaf dag één echter als sneeuw voor de zon, toen bleek dat ook zij gewone, sympathieke en grappige mensen zijn.

Dit alles maakt het heel gemakkelijk voor mij om elke seconde te genieten van deze ervaring, die mogelijk werd dankzij PwC!

Met vriendelijke groet,
Yoko

Vóór de Raad van Bestuur dit besliste, werd hen een presentatie over het project gegeven, waarin dat het hele project kort en duidelijk uitgelegd werd. Namelijk hoeveel het zou kosten, wie er allemaal aan mee werkt, hoe de planning in elkaar zit, wat het project zal opbrengen in de toekomst… Maar voila! Het is dus gelukt!

Na afloop kreeg ik trouwens een fles champagne van mijn collega, voor mij was het dus zeker feest!

Verder heb ik samen met een collega de ondernemingsraad van een bedrijf nagekeken. De ondernemingsraad is eigenlijk een bijeenkomst tussen de werkgevers en de werknemers, meestal werknemersvertegenwoordigers, waarin de resultaten van het jaar worden besproken. Het gaat dan ook over de vooruitzichten, de strategie, de concurrenten, enzovoort. Als wij het echter hebben over de ondernemingsraad, dan gaat het meestal over het document zelf, gewoonlijk minstens een tiental pagina’s lang. We verifiëren dan opnieuw of de informatie die daarin staat juist is, of op zijn minst redelijk is. Over de strategie van een bepaald bedrijf kunnen we immers moeilijk oordelen, maar als deze zo sterk afwijkt van de realiteit, is het natuurlijk onze taak daar iets van te zeggen. Overigens is België, als ik mij niet vergis, één van de enige landen waar een audit op de ondernemingsraad verplicht is.

Ahja, ik heb ook nog enkele opleidingen gehad (daarover misschien later meer) en ik ben in de tussentijd op vakantie naar Roemenië geweest, maar dat is iets voor een andere blog denk ik!

Ook bij PwC zelf zijn het spannende en drukke tijden: rond deze tijd wordt
beslist wie promotie krijgt, volgende week wordt dit bekendgemaakt tijdens een
event. Jammergenoeg weet ik nog niet of ik tijd zal hebben om er bij te zijn,
het is immers echt een drukke periode bij de klant! Gelukkig duurt het event
tot ’s avonds, en dan ga ik gewoon na mijn werk bij de klant naar PwC.

Ander leuk nieuws is dat mijn afdeling – Financial Services (audit en advisory)
- volgende week 2 dagen naar Maastricht gaat! Tof dat ik zo de kans krijg, al
mijn collega’s nog eens te zien. En alsof al die activiteiten nog niet genoeg
zijn, zijn we vorige week met een grote groep leden van Financial Services Advisory
gaan eten in Brussel. Heel gezellig, in een Ethiopisch restaurantje waar we
”njerra” aten, per 4 personen kregen we een grote schotel waaruit
de met onze handen moesten eten, als dat de teamspirit niet bevordert!

Maar nu moet ik snel verder werken, want volgende week zal ik veel tijd verliezen
en er is nog héél wat te doen!

Groetjes!

Na Tienen ben ik een week available geweest op kantoor, waarna ik gepland werd op een real estate klant. Dit is in feite een niet-industriële klant, waarvoor ik eigenlijk niet in aanmerking kom. Vooraf moet je namelijk kiezen tussen ‘industry’ en ‘finance’. De finance-klanten zijn bijvoorbeeld banken en verzekeringen. Een real estate klant ligt daar eigenlijk tussenin, door het type business. Nu goed, ik vond het wel eens interessant om een finance klant te hebben. Bovendien was het de eerste keer dat we er de audit gingen doen, dus dat leek me ook wel leerrijk. Maar deze twee weken waren vooral op praktisch vlak erg vervelend: er was geen internet, er werden geen usb-sticks toegestaan en ook de afstand tussen de verschillende afdelingen (boekhouding, controlling, management) was heel groot. Verschrikkelijk inefficiënt dus. Het kantoor ligt bovendien in de Louizalaan in Brussel, wat eigenlijk wel hartje Brussel is, waardoor je natuurlijk ook moest gewend raken aan de bijhorende ochtend- en avondfiles.

Intussen sta ik al een tweetal weken available. Dat zal voor de volgende post zijn.

Om die taak uit te voeren kreeg ik al heel wat interne trainings, maar vorige week mocht ik de Prince2 training volgen (kan je ook altijd eens opzoeken op het net). Dat is een internationale projectmethodologie, onafhankelijk van PwC. Zo’n cursus kost heel wat geld dus was ik heel blij dat ik de kans kreeg om ze te volgen (ook al moest ik er thuis wel wat voor studeren)! Na 2.5 dagen opleiding volgde het examen en ik was geslaagd! Vanaf nu ben ik dus gecertificeerd in Prince2!

De presentatie kreeg ik redelijk snel af, en ook de rest vlotte snel. Een lunchpauze zat er jammergenoeg niet in, maar dat hoort er nu eenmaal soms bij. Toen om 15u de grote baas terugkwam, wist hij me te zeggen dat de presentatie een groot succes was en dat de CEO vanaf nu die presentatie zou hergebruiken omdat hij zo goed opgesteld was! Dan besef je eens te meer, waarom je je werk zo graag doet… Ook al heb je eens een drukke dag, of ook heb je soms eens geen lunchpauze!

Uiteraard leer je niet enkel bij met die externe trainingsessies. Ook bij het uitoefenen van je dageijkse bezigheid, je werk, leer je enorm bij. ‘On-the-job training’ noemen ze dat dan. En dan helpt het uiteraard dat je kan samenwerken met mensen die jaren ervaring hebben opgeslagen in hun geheugenbanken. Mensen die alle ‘in-and-outs’ kennen. Mensen zoals… Ine Lejeune.

Deze zeer geachte BTW-collega van ons is namelijk genomineerd voor wel een erg bijzondere prijs: ‘Taxman (M/F!) of the year’. Tussen de overige (alsook eminente) genomineerden (Vincent Van Quickenborne, Didier Reynders, Phillippe Monfils en Jacques Gombeer) kan zij echt wel haar vrouwtje staan! Als partner en Global Indirect Taxes Network Leader is zij wereldwijd verantwoordelijk voor het Indirect Taxes (btw, douane, accijnzen en andere indirecte belastingen) Netwerk van PricewaterhouseCoopers. Daarnaast is zij ook een drijvende kracht achter hervormingen in de Belgische BTW-wetgeving (bijvoorbeeld de introductie van de BTW-eenheid).

Zoals je dus merkt… van zulke mensen kan je enorm bijleren. Moet je bijleren!

Voor meer informatie over ‘Taxman of the year’, of wil je je stem uitbrengen op Ine Lejeune, surf dan naar:http://www.taxman.be/

Tot later!

Één van de leukste dingen die ik mocht doen, is een drink organiseren voor alle mensen die al meegewerkt hebben aan het project. Uit beleefdheid had ik ook de CEO gevraagd, met de verwachting dat hij niet zou komen, hij heeft immers wel wat interessantere dingen te doen dacht ik… Groot was mijn verbazing toen hij me een mailtje stuurde dat hij zou proberen te komen, dat bovendien ook nog deed en de tijd vond om met mij een praatje te doen. (Ik kan jullie moeilijk vertellen over welke klant het gaat en wat zijn naam is, maar het is toch wel een belangrijke man!)

Het is eigenlijk stilaan een spannende periode voor elke new joiner. Half maart is namelijk ‘end of probabation’, wat het einde van de proefperiode betekent. Alle ‘appraisals’ worden dan samengezet om een algemene beoordeling te maken. Is die goed, mag je blijven. Is die slecht, moet je gaan. Daar komt het in het kort op neer. Dit jaar is echter iederéén nerveus, door de crisis. Normaal geven ze immers bijna iedereen de tijd om te groeien en bij te leren, maar de vraag is of dat in de huidige omstandigheden ook nog zo gaat zijn. Afwachten dus, niet lang meer.
De voorbije week heb ik overigens mijn eerste stocktelling gedaan. Suiker tellen in Wanze (Wallonië) en zondagmorgen zelfs in Tienen. Het was de eerste keer vermits al mijn andere klanten geen stock hebben, met uitzondering van één waarvan de stock door een collega van mij geteld is. Voor de duidelijkheid, andere collega’s hebben er allemaal minstens een paar gedaan. Eentje zelfs een tiental. Nu goed, ik was blij dat ik het ook heb kunnen doen. Een A1 (=starter in audit) die nooit een stock geteld heeft, ik zou de eerste zijn. Overigens kan die ervaring later van pas komen als ikzelf misschien een A1 moet opdragen om ergens stock te gaan bekijken.
Verder heb ik me ook bezig gehouden met een jobfair van de Universiteit Antwerpen. Dat was wel aan aangenaam tussendoortje. Nadien had ik wel het idee dat ik echt niemand goed heb kunnen informeren. Toen ik vorige jaren naar een jobbeurs ging, werd ik ook zelden iets wijzer. Iedereen praat namelijk positief over zijn job en over de inhoud gaat het ook niet altijd. Maar ok, het was fijn en ik heb enkele goede gesprekken gehad. Dat is ook het belangrijkste denk ik. De 16de maart is overigens de eerste selectiedag van het nieuwe jaar, dus ik hoop jullie daar dan ook allemaal te zien.